Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Niniejszy film jest owocem wyobraźni twórców.
Podobieństwo do prawdziwych osób i wydarzeń jest przypadkowe.
Bohaterowie, flagi, graffiti i banery są fikcyjne.
Film powstał bez udziału Ultrasów Napoli.
- Hej, Mohicà. - Witam.
- Dobry wieczór. - Hej, przystojniaku.
- Co u ciebie? - Dobrze.
- Mogę selfie? - Potem.
Dobrze.
- Dobry wieczór. - Dobry.
Hej, Sandro.
Dobry wieczór.
- Hej, Gabbià. - O' Sà.
Witaj, Sandro.
Dobry wieczór.
Witam.
Witam wszystkich.
Sandro. Mohicano.
Sandro.
Jesteś w samą porę. Właśnie wychodzą.
Szybko. Idą nowożeńcy.
Oto i oni. Rozstawić baner.
Wszystkiego dobrego!
Gratulujemy.
Kiedyś nastał taki dzień
Gdy oddałem ci serce swe
Ono biło jak szalone
Czemu, sam nie wiem
Moja żona zapytała mnie
Jak ważną dla mnie jest
Jesteś całym życiem mym
Ale błękit tych barw kocham ponad życie swe
Gratulacje dla nowożeńców!
DRUŻYNA NAPOLI UMIERA PO 78 LATACH
SĄD NEAPOLU
NIENAWIDZIMY RZYMU!
SASÀ WIECZNIE ŻYWY
Wreszcie jesteś!
Wydzwaniam do was od kilku godzin.
Ciro spędził trzy godziny na robieniu sobie tej fryzury.
Słabo teraz wygląda.
Nie znacie się na modzie, Cyganie.
Z ciebie większy Cygan niż z nas wszystkich razem!
Lellucc'o! No weź!
- O! - No już, dalej!
Wpuśćcie nas.
Chabbù!
Hej, czego on chce?
Wynocha, kurwa!
Do góry! Pomóżcie!
Dalej, Reggio! Teraz ty!
Ruszaj się, Angelo.
Dasz radę?
Alessà! Ciągnij, do góry!
Pieprzony Lardass!
Pchajcie od dołu.
Musicie go unieść nad siebie.
Dalej.
Dawaj.
Dawajcie. Da radę.
Zjedliśmy ich jak przekąskę!
Spokój.
Dalej, ruchy.
Spokojnie, opanuj się!
Muszę sprawdzić plecak.
To tylko banery.
Ruchy.
Dalej, kurwa.
Pieprzone łapy w górę.
Apacze!
Dzwoni do mnie panna i mówi: „Wyjdźmy gdzieś razem”.
Ale byłem zjarany, więc wysłałem Reggio.
- Serio? - Niech pomyślę.
Zwracała się do mnie jego imieniem. Ciągle powtarzała: „Roby, Roby”.
A ja: „Tak, kotku?”.
Nigdy nie przelecicie takiej panny.
My robimy to na zmianę.
Cześć wam. Hej, Pechegno.
- Jak tam? - Dobrze, a ty?
Żartowałem.
Macie petardy?
Jesteśmy uzbrojeni po uszy.
Mogę jedną teraz odpalić?
Musisz tyle gadać? Naucz się milczeć.
Bądźcie grzeczni. Dam wam znać.
Kiedy zabierzesz nas na jakiś wyjazd?
- Jak będziecie grzeczni. - Wiesz, że tacy nie jesteśmy.
Naucz tego swojego brata. Do zobaczenia, chłopaki.
Na razie, Pechegno.
To nasz stadion!
- Ale super. - To bestia.
Jesteśmy Apaczami.
Dalej, kurwa.
Oddajcie cześć naszym przyjaciołom.
Tym, którzy nie mogą tu dziś z nami być.
Chwała dla tych z zakazem wstępu!
CHWAŁA DLA TYCH Z ZAKAZEM WSTĘPU
Hej, Mcintò.
Siema, Sandro.
KWESTURA TO WSZYSTKO WINA BEZROBOCIA
Wszystko gra?
Dzień dobry.
Klub Napoli gra u siebie i chce kolejnej wygranej.
Możemy?
Dzień dobry.
...z wspaniałą widownią...
Dowody.
Pan wciąż z tymi dowodami? Nie mamy tego już za sobą? Boże.
Proszę bardzo.
Wpadamy tak często, jakbyśmy z panem pracowali.
Russo Alessandro.
...nawet jeśli są w innych mistrzostwach,
gospodarze będą ostro walczyć o wygraną,
a Azzurri, którym do końca zostało pięć dni, próbują...
DZIEŃ 34. ROZGRYWEK O MISTRZOSTWO KRAJU
STARY APACZ
...Azzurri wygrywają 3-0 i z łatwością
prowadzą grę...
Czy to jest majonez?
Nie, to łosoś.
Americà! Pozbędziesz się stąd tej dwójki?
Co to ma być, do cholery?
Jazda stąd.
Spadajcie. Ale już.
Wynocha.
Ein, Zwei, Polizei.
- Co ty tu masz? - Co takiego zrobiłem, Michelò?
Grałeś dupka, którym jesteś.
Teraz posłuchasz.
Wiecznie się na niego wściekasz.
- Jeden gol i wygram zakład. - Chcę ładny prezent, Michelone.
- Postawię wam kolację. - Chcę kolację i prezent.
Nie możesz oszczędzać na prezentach.
Bez obaw. Życzę miłego dnia.
A ta dwójka nadal tutaj?
Idzie tu, zamknijcie się.
Dajcie posłuchać.
Powinienem was wykopać. Straciłem przez was klientów.
Ja nic nie mówiłem.
To byłeś ty i on.
Americà, uratowaliśmy im życie.
Bo czy to nasza wina, że serwujesz gówniane kanapki?
- A ty nadal swoje? - Chcę te ich kanapki.
A ja dziesięć dolców.
Zapłacę, ale najpierw dokończę słuchać meczu.
...kolejna akcja i główka...
- Jeśli wygram ten zakład.. - Och.
Możemy tu czasem obejrzeć mecz?
Jedynie posłuchać go w radiu.
Kolejny rzut rożny.
...ten mecz, czekają na ostatnie cztery spotkania, przygotowują się do stolicy,
gdzie odbędzie się ostatni mecz, decydujący o mistrzostwie.
Skąd masz klucze?
Wujek miał tu fuchę podczas odbudowy.
Właźcie, szybko.
Sukinsyny! Chrzańcie się!
- Hej, Sandro. - Cześć, Angiolè.
- Otwieraj. - Jasne.
- Jasna cholera. - Rozwalam cię.
- Gdzie on lezie? - Co jest? Widziałeś to?
- Chrzań się. To był faul. - Nie potrafisz grać.
Nie wkurzaj mnie. Jasne?
Dosyć. Nie gram. Chodź coś zjeść.
- No weź. Przestań. - Nie będę grał.
- Dokończmy mecz. - Nie.
- Nie denerwuj się. - Już wystarczy!
Musimy zjeść, Angelo. Koniec grania.
- Proszę cię, Sandro. - Nie.
- Sandro. - Nie.
- No weź, dokończmy. - Ale po co? Przecież jest 6-0.
Proszę cię.
Sandro!
Nie denerwuj się, Sandro. Wracaj tu.
Ciągle grasz w te gry. Nie masz jakiejś dziewczyny?
Mam ich mnóstwo. Szaleje za mną pół szkoły.
To ty nigdy nie zaliczasz.
Połowa szkoły? A od kiedy ty do niej chodzisz?
Chodzi o szkołę życia, no wiesz?
Zamknij się.
Co tam robisz, Sandro?
- Makaron z oliwą i czosnkiem. Gotowe. - O rany.
Spaghetti z oliwą i czosnkiem?
Czym ty mnie karmisz?
O czym ty gadasz? Chodź tu i sam spróbuj.
Co za zapach, Angiolè.
- Dodaj chociaż parmezanu. - Proszę cię. Nie pasuje do tego dania.
Ani trochę.
Parmezan z oliwą i czosnkiem? Nie ma mowy.
Nie dam ci parmezanu.
Mogę ci zrobić co najwyżej „schowane małże”.
A co to takiego?
Sypiesz danie dużą ilością pietruszki,
smakuje jak makaron z małżami.
Ludzie robili tak dawniej, gdy nie było ich na nie stać.
Moja mama nam tak gotowała.
- Smacznego. - Wzajemnie.
Dziś na meczu było naprawdę super.
Udało nam się dostać pod trybunę kibiców Brescii
i odpaliliśmy petardy. Trzeba było to widzieć.
Rozbiegli się we wszystkie strony.
Petardy, Angelo?
Petardy to ty masz w głowie.
Co ty robisz?
Nic. Chciałem się napić.
Najpierw zapytaj.
Sandro, mogę się napić?
Teraz możesz.
- Dziękuję. - Proszę.
Skąd to masz?
Tylko spójrzcie.
Dostałeś na imprezie?
Jak ci tym rzucę w mordę, to rozwali ci łeb!
Dostałem to od kogoś.
To wiele tłumaczy.
Jak tam pójdę, to im powiem.
- Powiedz: „teraz wy jaracie”. - Tylko dwa buchy...
- On już się zjarał. - Wal się, Angiolè.
Nie wyjeżdżać za linie.
Ty, Lardass.
Coś ty narobił, sukinsynu?
Maestro.
Mam cię stąd wykopać?
- Oddawaj. - Co oni robią?
Zasługujesz na fangę w ryj.
Mówiłem, żeby uważać na linie.
Nie słyszałeś?
Słyszałeś czy nie?
Gabbià... Hej.
Co za kutas!
Spokojnie.
- Wkurza mnie. - Co cię wkurza? Idź zapalić skręta.
Fiorellì,
mówiliśmy o tym. Kiedy w końcu się nauczysz?
Linie muszą być proste.
Chłopaki, macie puszkę z białą farbą?
Jasne, tutaj.
Napraw ten bałagan.
Widzisz?
Łatwizna.
Popatrz na Angioletto.
Widzisz tę pewną rękę?
Jutro odmalujesz mi łazienkę.
Fiore, przystojniaku.
Spokojnie, musisz się wyluzować.
Niech przestaną mnie wkurzać.
To dzieciaki, nadal się uczą.
Hej, Mohicà.
Pożycz mi tę maszynę, to polecę na niej stąd do Ponticelli.
Czy wy nie macie domu?
A co, zapraszasz nas do siebie?
Zawsze tak samo wyszczekany.
„Spalmy stolicę”?
Co to ma być?
Już całkiem zgłupiałeś, Pechegno?
No co? To tylko baner.
Baner? Bez porozumienia z resztą grupy?
- Jest już gotowy. - Zamknij się.
My go wybraliśmy na stadionie.
- Wy? - Tak.
A kim wy, kurwa, jesteście?
To my założyliśmy to ugrupowanie.
Dostaliśmy zakaz stadionowy, i to my mamy prawo decydować.
Gdybyśmy mieli czekać na was z każdą decyzją,
to byśmy zramoleli.
Kolejny się znalazł.
Decyzje podejmujemy wspólnie jako grupa.
Dobrze o tym wiecie.
Poza tym, naszych kibiców nie wpuszczą na stadion w Rzymie.
Mamy to gdzieś. I tak musimy tam jechać.
Sam nas tego uczyłeś.
To nasza ostatnia szansa. Mamy tu zostać jak debile?
Chyba nie zrozumiałeś.
Posłuchaj mnie.
Nikt nie jedzie do Rzymu.
Nie macie zgody, żeby tam pojechać.
Koniec dyskusji.
A teraz pozbądźcie się tego gówna.
Chodź no tu.
Ale z ciebie dupek, Mcintò.
- Zdejmijmy to. - Niby skąd miałem wiedzieć?
A co ty tu w ogóle robiłeś?
Czemu mieszasz się w to całe gówno?
Musimy pomyśleć, zanim to zrobimy...
Sandro, dokąd my idziemy?
- To niespodzianka. - Łazimy tak od kilku godzin.
Co to jest za miejsce?
Angelo.
Gdzie jesteś, Angiolè?
Jestem tutaj.
Co ty tam, kurwa, robisz? Złaź tu i mi pomóż.
Już idę.
Rozłóż tę płachtę w tym miejscu.
Barabba nas zabije, jeśli baner się pobrudzi.
Tamtego roku tak ostro walczyliśmy z kibicami Atalanty,
że zostałem dźgnięty nożem.
Nadal mam bliznę.
Ale obrzydliwa.
Kilka miesięcy potem
napisał do mnie jeden z ich liderów
i zaprosił nas na ich imprezę.
Urządzają ją corocznie,
a sama wiadomość brzmiała:
„Będziemy zaszczyceni, mogąc ugościć rywali z Neapolu”.
Wyśmialiśmy ich. To wrogowie, a zapraszają nas na imprezę.
Czy oni oszaleli?
Skrzyknęliśmy się w dziesięciu.
Był z nami Barabba,
Mcintosh, O'Nan i twój brat Sasà.
Wsiedliśmy w dwa auta
i pojechaliśmy.
Gdy dotarliśmy na miejsce,
ujrzeliśmy kompletne szaleństwo. Tysiące śpiewających gardeł,
chmury gazu łzawiącego, granaty dymne, nawet czołg.
Czołg?
Owszem, czołg. Oni są bardziej pokręceni niż my.
Tak czy inaczej, zajęliśmy pozycję za rogiem,
w każdej chwili gotowi, by zaatakować.
Byliśmy przygotowani na wszystko.
Mieliśmy metalowe pręty, łańcuchy...
Nagle stanęło przede mną dwóch kolesi z Bergamo i mówią:
„Hej, wy z Napoli, wyluzujcie się. Napijcie się z nami piwa”,
tym ich dziwnym akcentem.
Patrzymy na siebie:
„Co robimy?”.
Zgodziliśmy się na jedno piwo, potem drugie i trzecie, a za kwadrans
wszyscy byliśmy pijani.
Barabba tańcząc, wylewał sobie piwo na głowę.
O'Nan uczył innych tanecznych kroków, a Mcintosh zarywał do każdej panienki.
Uznali, że wezmą nas do klubu. Pojechaliśmy tam
i nie przestawaliśmy pić.
Byliśmy tak pijani, że tuliliśmy się do siebie jak banda pedziów.
Wtedy uświadomiłem sobie,
że ludzie z Neapolu i Bergamo,
z północy i południa, nie różnią się od siebie.
Wyszliśmy stamtąd i zaczęliśmy iść przed siebie.
Widzę kolesia i myślę: „Kurwa, ja go znam”.
BEZ WZGLĘDU NA WYNIK
- I nagle sobie przypominam, kto to. - Kto?
- Ten, który mnie dźgnął. Przysięgam. - Serio?
Walnąłem go głową między oczy i upadł na ziemię.
Gdy inni to zobaczyli, Barabba zaczął ich bić,
i z każdym ciosem tryskała krew.
- Michelone jest potężny. - Aha...
Unosił ich jak szmaciane lalki i rzucał o ziemię.
Najlepiej walczył twój brat, Sasà. Jak węgorz,
bo był strasznie chudy.
Doskok, cios i do tyłu. Ale w końcu, chociaż byliśmy narąbani...
wszystkich pozabijaliśmy...
Wybacz, muszę lecieć.
Musisz?
Gdzie idziesz?
Po prostu muszę.
Naprawdę jesteś zdzirą.
Obyś zdechł.
Nie możesz mnie tak zostawić.
Obejrzymy razem mecz?
- Nie mogę, pracuję w niedzielę. - To zrób sobie wolne.
W tej chwili do domu.
- Czego chcesz? - Właź do domu.
Czego ty chcesz?
- Nie widzisz, że gadam? - Nie. No już.
Do domu, Angelo.
- Na razie. - Cześć, Angiolè.
Nadal zawracasz głowę mojemu synowi?
Stefà, ja staram się go chronić.
Widziałeś się w lustrze?
Myślisz, że możesz go czegoś nauczyć?
Przez ciebie straciłam już jednego syna.
Nie chcę cię widzieć. Wynocha.
Ale już.
APACZE
Zwolnij, bo rozwalisz łóżko.
Poczekaj. Dochodzę.
Ty nie skończyłaś. Przepraszam.
Zrobiłam to wcześniej. Nie zauważyłeś?
A, tak. Chyba wiem kiedy.
Co to za tatuaż, który tu masz?
Ten?
To gekon w stylu retro.
Teraz wyszły już z mody.
Może chcesz porozmawiać o moim?
O którym?
Spójrz na ten.
Co to takiego?
To miały być dwa delfiny, ale przypominają słone sardele.
Co jest?
Wybacz, nie przywykłem do tego.
Do czego?
Widoku gołego tyłka?
Żartownisia.
Byłaś wspaniała.
Cóż, czasem trzeba kierować się instynktem.
Co robisz? Wychodzisz?
Owszem.
Może zostaniesz? Mamy jeszcze jednego skręta.
Naprawdę nie musisz tego mówić.
Nie, ale...
Chętnie zostałabym, gdyby to zależało ode mnie.
Ale...
W domu czeka na mnie syn.
Nie mogę wrócić z rozszerzonymi źrenicami.
W porządku.
I co dalej? Mogę zadzwonić?
Możesz.
Do zobaczenia.
Tak?
Mam kartę członkowską w tej łaźni.
- No dobra. - Pa.
Pa.
- Hej. - Wszystko gra?
- Tak. - Cześć, Mcintò.
Ten długopis nie działa. Co to ma być za kwestura?
Dają wam chociaż papier toaletowy?
Nie, bierzemy go z domu.
Mogłem się domyślić.
DZIEŃ 35. WALKI O MISTRZOSTWO KRAJU
Batman, Perastor,
Barillbisukseh...
To nie są wyścigi. Myślisz, że co my tutaj robimy?
Puść ten kupon.
- Serio? - Tak.
Już kończymy.
Biusbaispor, Diablamspor, Under...
- Aspor? Bez litery T? - Bez litery T na końcu.
Jak to możliwe, że w dziesięciu
nie zebraliśmy 50 euro na wyjazd do Florencji?
Następnym razem kogoś obrabujemy.
Posłuchaj sam siebie.
Mógłbyś okraść co najwyżej delikatesy.
Z dwóch mozzarelli i wędzonej szynki.
Zamknij się, bo dostaniesz.
No. Lepiej uważaj.
Bo cię jeszcze pobije.
Chłopaki! Przymknijcie się.
A ten czego chce? Wynocha stąd.
No już, jazda stąd.
- To zwyczajny świr. - Wziął kij do bilarda.
...niespodziewana, szybka akcja...
Chłopaki! Strzelaj...
...i bramka!
Niewiarygodne! Dwie minuty przed końcem...
...rzut rożny. Azzurri prowadzą.
Wybuch wystraszył wszystkich, również tu, w budce komentatorów.
Petarda rzucona z sektora gospodarzy, leci też gaz łzawiący.
Fani Napoli mogą za to dostać zakaz wstępu.
Niedobrze. Azzurri mają przed sobą już tylko łatwe mecze.
Teraz widzimy też
nieładny baner. „Spalimy stolicę”, naprawdę? Okropny.
Wciąż nim wymachują. Bardzo niesportowe zachowanie.
Trudno to zrozumieć.
- Hej. - Terry.
Wybacz.
Ty tutaj?
- Ty również. - Tak, ale ja tu pracuję.
Wiem.
Dobra, lecę to z siebie zmyć.
Już chcesz iść?
Cóż...
- A co mam niby robić? - Chcę zapytać, to znaczy, zaprosić cię...
Do ciebie?
Nie, na kolację.
Nieopodal jest miejsce,
gdzie serwują naprawdę dobrą rybę.
- Serio? - Tak, często tam chodzę. To znajomi.
Ich ryby są świeże.
Co ty na to? Niedługo kończę pracę. Może wybierzemy się tam później?
Chyba że masz już inne plany...
No dobrze. Ale teraz lecę wziąć prysznic.
A więc...
poczekać na ciebie? Do potem?
Ostrzegam, że używają tylko plastikowych talerzy.
Jasne. Rozumiem.
- Ale jedzenie jest dobre. - Okej.
Serwują małże, za które warto umrzeć.
Lubisz małże?
Czy je lubię?
Nawet nie żartuj.
Terry, przepraszam cię na moment.
- Co jest? - To potrwa chwilę.
Jasne.
Co wy tu, kurwa, robicie?
Co my tu robimy? Musimy jechać, i to teraz.
Niby gdzie, Barà?
Nie słyszałeś, co się stało we Florencji?
Owszem, słyszałem.
Musimy jechać tam i skopać im tyłki.
Dobra, pogadam z Pechegno.
Porozmawiasz z nim? I niby co mu, kurwa, powiesz?
- Mów, co jest grane. - Nic.
- Wszystko jest okej. - Na pewno?
Przestałeś się nami interesować. Myślami jesteś gdzieś indziej.
Bracie, co się dzieje?
Jest okej. Nie martw się.
Świetnie. Skoro tak, to musimy już jechać.
I pojedziemy razem, jak zawsze.
Powiedz mi coś.
Jak mielibyśmy pojechać bez ciebie?
Jesteś Mohicano czy nie?
Dobra, zaczekaj.
Co jest?
- Nic. - Innym razem?
Tak, musimy to przełożyć.
W porządku.
- Przepraszam. - Jest okej.
- Na pewno? - Tak.
- Baw się dobrze. - Jasne.
- Pa. - Na razie.
Jedziemy.
No dalej.
Hej, obudź się.
Jesteśmy na miejscu.
Łeb mnie boli.
Ruchy, Gabbià. Popatrz, wszyscy śpią.
Wstawać, panowie. No dalej.
Hej.
No już. Jesteśmy w Neapolu.
Ruchy.
Wstawać, sukinsyny. Macie się wszyscy obudzić.
Moje serce jest białe i niebieskie
Rany, co za koleś.
Urodziłem się, by cię wspierać Nie straszne mi zakazy i represje
Patrzcie, jaka dziunia.
Która? To NancyB2003. Ona jest już starą dupą.
Wiesz, skąd ksywa NancyB? I co się kryje pod literą B?
Branie w paszczę.
Zapytam ją, czy to prawda.
Racja, zapytaj,
czy pod tą literą B
kryje się może...
Kibic Romy – gnój pieprzony!
Panowie, spokojnie.
Widzieliście, co zrobiliśmy we Florencji?
Tak?
W Rzymie musimy zrobić jeszcze większą zadymę.
Stolica.
Spalić ją do cna!
Stolica.
Spalić ją do cna!
Stolica.
Spalić ją do cna!
Stolica.
Spalić ją do cna!
Spokojnie, panowie.
Wyluzujcie.
Hej, Sandro.
Spokojnie.
Bez nerwów, panowie.
Spokój.
Hej, Barabba.
Złaź stamtąd.
No już.
Złaź tu, kutasie.
Już się robi.
Złaź.
Widzę, że świętujecie.
Gratuluję.
Naprawdę macie jaja.
Co to, kurwa, miało być?
Macie czelność tu wracać i świętować?
Po tym, co zrobiliście we Florencji?
Co? Nagle nic nie wiecie?
A baner, świece dymne na boisku?
Reszta grupy nie miała o tym pojęcia.
- Daj spokój. - Hej.
Zamknij się. Trzymaj gębę na kłódkę.
Są wśród nas tacy, którzy przelewają swoją krew od 30 lat.
Poświęcili temu całe swoje życie,
włożyli całe serce.
Ponieważ wierzą w to jak w samą Matkę Bożą.
Tyle razy spotykaliśmy się i mówiliśmy o tym,
by nie dać się wykorzystywać.
By nie dać się zaszufladkować.
A wy co dziś robicie? No co?
Zniweczyliście wszystko.
Co jest, kurwa? Nie macie mózgów?
Myślcie trochę.
Decyzje podejmuje się razem.
Bo w pojedynkę każdy ultras jest gówno warty.
I jesteście gówno warci.
Jesteście nikim.
I ja również.
W pojedynkę jestem zerem.
Ale będąc z wami...
Dopiero wtedy czuję się prawdziwym Apaczem.
Właśnie to robi różnicę.
Bycie grupą.
Zrozumieliście? Tak czy nie?
Nie macie języka w gębie?
Dalej, Mcintò.
Chcę widzieć w górze wasze ręce.
Byłem kiedyś w Mozambiku
Skaleczyłem sobie palec
W ranę wdała się infekcja
Musieli mi go amputować
Palec
- Nogę - Nogę
Chcecie tańczyć z nami sambę?
Kelner.
- Tutaj. - Co za dupek.
Trzymaj.
- Dzięki, Sandro. - Zabiorę to.
Co jest, kurwa? Moja bluza. Spójrz na to.
Nie zdążyłem ugryźć.
- Co ty narobiłeś? - Co poradzę?
Pięćdziesiątka na karku, a nie umiesz zjeść kebabu.
- Dobra, zejdzie w praniu. - O ile się tego nie zabrudzi.
Byłeś jak bestia.
Tak, jasne.
Kiedyś tak.
Dwadzieścia lat temu.
Co ja wyrabiam?
A to ja nie mogę nawet zjeść kebabu.
Jesteś tu sam, czy co?
- Chodź tu. - Dobrze się bawicie?
Podejdź.
Otoczony blaskiem morza
Dawaj, Mcintò.
Targany wiatrem pośród fal
Siedzę na starym tarasie I patrzę na Zatokę od strony Sorrento
- On ma zapalniczkę. - Boże.
Jesteś niemożliwy. Musisz się wyluzować.
Mam swoją.
Ten Mcintosh jest bezużyteczny.
Teraz już rozumiem.
Kiedy idziemy znów do wody?
Za chwilę.
Hej, to zielsko nie działa.
Zjadłeś swoją kanapkę?
Masz, Barabba. Zrób sobie na kolacje omułki.
- A ty nie chcesz? - Jem dziś na mieście.
Z tą dziewczyną z łaźni?
Mohicano się zakochał.
Naprawdę kocham
Tak bardzo kocham
Pieprzyć cię.
Tak bardzo, bardzo...
Łączy nas miłosna więź
Popatrz tylko na swojego brata.
Jak to jest? Jesteście tacy sami. On zalicza, a ty nie.
Ty nigdy nie bzykałeś. Jedz czipsy.
- Hej, dzieciaki. - Cześć.
Gdzie Angelo?
Jeszcze nie wyszedł.
Angelo!
- Angelo! - Angiolè!
To moi koledzy.
Angelo!
Poczekaj, wołają mnie.
- Angiolè. - Zawsze tak jest.
Czego chcecie?
Wyłaź. Trzepiesz sobie konia?
No dalej. Idziemy.
- Co robisz? - Idź ze swoimi koleżkami.
- No weź. Serio? - Spadaj.
Dajcie mi pięć minut.
Tylko po wszystkim posprzątaj.
I co, ludzie?
Mamo, wychodzę.
Wróć wcześnie.
Hej, Chabbù.
Cześć, chłopaki.
Hej, Chabbù. Wszystko okej?
- Bracie. - Hej, Chabbù.
Panowie.
Uwaga, chodźcie tu wszyscy.
Wszyscy tutaj.
Przede wszystkim chcę wam podziękować.
To, że tu jesteście,
oznacza, że myślimy podobnie i mamy do tego takie samo podejście.
Chcę wznieść toast...
za Apaczów.
Którzy, niestety, przechodzą na emeryturę.
- Zdrowie Apaczów. - Za Apaczów.
To dla mnie smutny dzień.
Ponieważ dorastałem wśród Apaczów.
Wszystkiego mnie nauczyli, byli dla mnie rodziną.
Ale w każdej rodzinie nadchodzi czas,
gdy dziecko opuszcza rodzinne gniazdo.
Nie możemy opuścić wyjazdowych meczów.
Zwłaszcza w tym roku, gdy możemy wygrać ligę.
Jesteśmy ultrasami!
Razem tworzymy armię,
która broni swoich wartości,
przekonań oraz swojego miasta.
Nie uginamy się przed nikim ani niczym.
I nikt nie będzie mówił, co mamy robić.
Bo my się nie patyczkujemy.
Podobno mecz w Rzymie ma odbyć się bez kibiców.
- Wiecie, co to znaczy? - Że się boją.
Właśnie. Dosłownie srają w gacie.
Pojedziemy do Rzymu.
I to jako nowa grupa, która powstaje właśnie dziś.
Tak jest, panowie!
Teraz posłuchajcie.
Tutaj. Chcę widzieć was wszystkich.
Nowe prawo ustanowił rząd
I oto, co nakazuje policji:
Jak tylko...
Jak tylko spotkasz kibica
To w kajdanki go i na komendę
Ale jak dotrze na posterunek
To gliniarz może zacząć się bać
Bo my się prawa nie boimy
Rządowi powstrzymać nas nie pozwolimy
Nic zatrzymać nie może nas
Bo wiadomo, że ultras w swoim życiu
Ma tylko dwie zasady, których serce słucha
Wytrwałość i hart ducha
Nigdy nie byłaś na Ischii?
Nie byłam.
Jak to możliwe? Tam jest pięknie.
Zawsze pływałam na Procidę.
Neapolitańczyk, który nie zna Ischii...
- To... - Wybacz.
Ty jesteś Mohicano?
Nie, to jakaś pomyłka.
No jak to? Zrobimy sobie zdjęcie? Ty też chodź.
My tu jemy. Żadnych zdjęć. Zabieraj telefon.
To tylko zdjęcie. Co cię to kosztuje? Potrwa chwilę.
Powiedziałem: żadnych zdjęć.
Czy ja proszę o wiele?
To tylko pieprzone zdjęcie.
Zabieraj ten telefon i zjeżdżaj.
Myślisz, że kto jesteś?
Jesteś nikim.
Zamierzchłą historią.
Gównianym staruchem.
Mam ci rozwalić łeb, dupku?
- Wsadzę ci ten pistolet do gęby. - Widzicie go?
Ma pukawkę...
Tu są dzieci.
To załatw sobie taką.
- Tu są dzieci. - Pokaż, czy masz jaja.
- Podaj miejsce i czas. - Załatwię was obu.
- Spokój. - Sukinsyn.
Idźcie stąd, próbujemy tu pracować.
Terry, przepraszam. Naprawdę.
Kiedyś chodziłem na mecze.
Należałem do pewnej grupy i mam zawiłą przeszłość.
I co z tego?
Nie interesuje mnie to.
Czy pytałam, kim jesteś?
Albo czym się zajmujesz?
- Chyba nie, co? - Nie.
Poszliśmy do łóżka, nie znając nawet swoich imion,
i wcale nie musimy chodzić na randki.
Więc po co masz się kłopotać?
Obiecuję, że ci to jakoś wynagrodzę.
Pierdol się.
Nie złość się, bo to źle działa na urodę.
No, uśmiechnij się.
Kochasz mnie?
Kochasz?
Nie?
Nie kochasz mnie?
Nie?
Mógłbym cię schrupać.
Dlaczego ty tak na mnie działasz?
Masz stąd wyjść!
Ale się upaliłem. Mam już dosyć.
Kto będzie po tym prowadził skuter?
Oni nas podrzucą.
Patrzcie, kto idzie.
Lardass. Zgubiliśmy cię tam.
To dlatego go nie było.
Ale jest narąbany.
Co to jest?
- Hej, wyluzuj. - Spokojnie.
Po co te kłótnie?
Jasna cholera.
Co ty narobiłeś, popaprańcu?
- Trzymaj. - Nie, już mi wystarczy.
- Wszystko gra? - Tak.
Jesteście gotowi?
Przed wyjazdem do Rzymu musimy zrobić baner.
Jasna sprawa.
To nie problem, bo mamy Giotto.
Ale serio, chłopaki, posłuchajcie mnie.
To nie będą przelewki.
Niech wiedzą, że ultrasi wrócili.
Rzymianie muszą się bać. I to bardzo.
Musimy zrobić to dla twojego brata,
bo nadal o nim pamiętam, Angelo.
A co ty o nim, kurwa, wiesz?
Hej, co to ma znaczyć?
Poczułeś się urażony?
Chrzanisz o banerach, a skąd wiesz, że jesteśmy z tobą?
Więc wolisz zostać z tymi pierdzielami?
Apacze są legendą ultrasów.
Wiesz, że bez nich byś nie istniał?
Legendą, tak?
Sądziłem, że masz jaja. I twoi koledzy również.
Ale jesteście dzieciakami.
Zjeżdżajcie stąd.
Wynoście się. Cholerne smarkacze.
Wynocha.
Tędy.
- Gdzie jedziesz? - Za mną.
Pośpiesz się, Fiore. Co ty robisz?
Rusz się! Dalej!
Pieprzony telefon.
Lardass! Chodź tu!
Nic nie widać.
No dobra.
Chłopaki, macie jeszcze skręta?
Skręta? Jesteśmy już upaleni.
Patrzcie na Lardassa, wygląda jak Barry White.
- Robisz sobie zdjęcia? - Zamknij się.
Taki gruby, że nie mieści się w kadrze.
Jesteś w ciąży? Który to miesiąc?
Ten baner jest piękny.
Mocno ich wkurzymy, zabierając go z nami do Rzymu.
Połamią nam ręce, jak go zobaczą.
- Nie możemy tam jechać. - Musimy.
Zaraz. Dlaczego nie możemy?
Nie możemy jechać bez reszty grupy.
Jakiej grupy? Musimy udowodnić Gabianno
i reszcie, że jesteśmy coś warci. Widziałeś, jak nas potraktowali?
Chłopaki, baner.
Baner!
Lardass, co ty zrobiłeś?
- Pieprzony Lardass! - Noż kurwa!
Chciałem mieć zdjęcie.
Jakie zdjęcie, Lardass?
Panie władzo, mogę o coś zapytać?
Po co mamy się stawiać, skoro mecz jest bez kibiców?
- Podpiszcie. - Biurokracja, co?
...2-0 dla gospodarzy. To z miejsca zmieniło wyniki...
DZIEŃ 36. WALKI O MISTRZOSTWO KRAJU
Reggio, to wszystko nie tak.
- Co ty gadasz? Jest okej. - Kolory są nie takie jak trzeba.
Pokażę ci.
Spójrz.
Hej, Angiolè, on ma rację. Chodź zobaczyć.
Chłopaki, chodźcie.
Tylko na to spójrzcie.
Wszystko na odwrót.
Niebieski ma być na zewnątrz.
Co my narobiliśmy, chłopaki?
- Rzeczywiście. - Mówiłem, że marnujemy tylko czas.
Cholerny kretyn. Zabiję cię.
Hej. Spokojnie.
Zaczekaj.
- Zabiję go! - Uspokój się!
Co ty robisz, kretynie?
Chyba najwyższa pora pogadać z Sandro, co?
Niech ten debil z nim gada.
Zabiją go! Nie może tam iść!
Jest twoim kumplem, na pewno z nim to załatwisz.
Mam świecić oczami przez tego kretyna?
Przejmujesz się tym?
Marnujemy tu czas, bo nie masz jaj, by to zrobić?
Bądź mężczyzną, Angiolè.
Wal się.
Zebraliśmy się tu, by pokazać, że pomimo zakazu, zawsze tu jesteśmy.
Nawet gdy musimy stawiać się na komendzie,
to duchem jesteśmy tutaj.
Nawet jeśli przez jakichś dupków mecz odbywa się bez kibiców.
Prawdziwi Apacze zawsze tu są.
Prawdziwi fanatycy.
Chrzanić tych, którzy się od nas odwrócili.
My nie podążamy za modą,
nie jesteśmy masówką.
Bycie Apaczem jest równoznaczne
z miłością do bycia ultrasem.
- Otwieraj plecak, Americà. - Michelò, rozłóż baner.
- Nie idziesz? - Nie, mam coś do załatwienia.
Co to?
O w mordę!
Co to ma być?
- O Nà, co jest? - Co oni zrobili?
Kto spalił baner?
Porozbijam im łby!
Sukinsyny.
Kurwa.
Jasna cholera!
Czego tak walisz w te drzwi? No po co?
Czego chcesz?
Szukam cię przez całe popołudnie.
- Jestem zajęty. - Wpuść mnie.
Właź. Mów, co masz powiedzieć, byle szybko.
Sandro, musimy zdecydować, co z nimi zrobić.
Mohicà...
Wiesz, że musimy z nimi coś zrobić.
Barà, zaprosiłem kogoś na kolację.
Przyrządzasz omułki?
Tym jesteś zajęty? Tak?
Wyjaśnijmy coś.
Miałem cię pytać o pozwolenie? Nie bądź śmieszny.
Sandro. Muszę rozwalić łeb Pechegno.
- On przejmuje naszą grupę. - Daj spokój.
Oni spalili nasz baner.
A ty wieszasz na ścianie jakieś bazgroły?
Ty tak na poważnie?
- Czy ty nie rozumiesz? - Czego?
Czy w jego wieku jeździliśmy na wyjazdy?
Wszczynaliśmy bójki? Tak czy nie?
Mieliśmy zakazy stadionowe? To czego ty od nich chcesz?
Więc mogą robić, co tylko chcą?
Musisz przestać myśleć o tej panience
i skupić się na wymyśleniu odwetu.
Rozumiesz? Musimy ustawić ich w szeregu.
Mogę ci coś powiedzieć? Tak z głębi serca.
Chcesz planować wojenki, odwety,
mając na karku pięćdziesiątkę i nosząc piwny brzuch?
Jesteśmy już starzy. Spójrz na siebie. To śmieszne.
Co się z tobą stało?
- Powinieneś już iść. - A co zrobisz, jak nie pójdę?
- Powiedziałem ci coś. - Bo co mi zrobisz?
Mam już tego dosyć, rozumiesz?
- Rozkwaszę ci ryj. - Zabieraj łapy.
Zrobię to. Rozumiesz? Rozwalę ci ten łeb.
Mam dosyć. Ciebie i naszej grupy,
Pechegno i tamtych dzieciaków.
Wszystko tylko partolicie, a ja muszę po was sprzątać. Mam dość.
Masz stąd wyjść. Zejdź mi z oczu.
Zjeżdżaj. Nie patrz tak na mnie. Przez was mam tego dosyć.
Rozumiesz? No co? Co jest, Barà?
- Zabieraj łapy. - Żegnaj, Mohicà.
- Kotku, co jest? - Nic.
Ładnie tu, co nie?
Chcesz się podotykać?
Tak?
SYGNAŁY DYMNE
APACZE
- Zostawisz mi też trochę? - Tak, jasne.
- Co jest? - Nic, wszystko gra.
To dobry towar, wiesz? Skąd go masz?
- Smakuje ci? - Tak.
Dam ci kilka skrętów.
Jesteś śliczna, zabawna
i dajesz mi dragi. To pewnie nie umiesz gotować.
- Jasne, że umiem. - Tak?
A co? Szukasz żony?
Pewnie, że nie. Zwariowałaś?
- Możesz odebrać. -Nie.
- A kto dzwoni? - Nie wiem, jestem tutaj.
No powiedz, kto to?
To chyba znajomy z siłowni.
I dzwoni do ciebie o trzeciej nad ranem?
Masz mnie za kretyna?
Hej, wariacie.
Dopiero zaczęliśmy się spotykać. Sądziłeś, że jestem dziewicą?
Bez cienia wątpliwości.
- Chcesz wiedzieć, kto to? - Tak.
Tak?
Osoba, z którą czasem się widuję.
„Czasem się widujesz”?
W porządku. To idź do niego.
Pieprz się z kim chcesz, ale wynoś się z dala ode mnie.
- Mówisz serio? - Z czego się śmiejesz?
Tak. Mówię serio. Myślisz, że robię sobie jaja?
Nie jesteś normalny.
Posłuchaj siebie. Ja nie jestem? A ty jesteś?
Masz kogoś i spotykasz się ze mną? Chrzań się, Terry.
Sam się chrzań. Co ja tu w ogóle robię?
Pieprzony troglodyta.
Lepiej leć grać w piłkę z tymi swoimi kolegami.
Tak będzie lepiej.
- Z pewnością. - Jasne.
- Kretyn. - Wynoś się.
A mówiłeś, że nim nie jesteś.
Tylko marnuję swój czas.
Wynocha. Spieprzaj.
Dupek.
Idź sobie. No już.
Idź i rób, co ci się tylko podoba.
Patrzcie na nią.
Sandro.
O' Sà.
BAR AMERICAN
Widziałeś Sandro? Szukam go.
Ja też. Przekaż, żeby się tu nie pokazywał.
- Czemu? Co się stało? - Tak będzie lepiej.
- Hej, chłopaki. - Cześć.
Hej, Angiolè.
Cały dzień szukałem Sandro. Dzwoniłem, ale nie odbiera telefonu.
Byłem u niego, ale nie otwierał. Nie zastałem go też u Americano.
- No i co? - Nic.
Wszyscy u Americano byli mocno wkurzeni.
- Wiedzą, co zrobiliśmy? - Nie, to niemożliwe.
Ale mieli ze sobą broń.
Myślą, że to sprawka Pechegno.
I co teraz zrobimy?
Jeszcze nie jest za późno. Powinniśmy tam pójść.
- Gdzie? - Do Pechegno.
Zwariowałeś? Oni nas zabiją.
Już za późno, Angiolè. Trzeba było myśleć o tym wcześniej.
No dobra. W takim razie idę sam.
- A ty gdzie? Wracaj. - Wracaj tutaj.
Gabbiano jest najtwardszy.
Zajmę się nim. Bez obaw, Americà.
Ja i Nano na końcu, a cała reszta z przodu.
Tylko złapcie Pechegno. Chcę osobiście rozwalić mu czaszkę.
Przytrzymam go.
Walczcie, ale nie dajcie się zranić. Bądźcie ostrożni.
Przyjechał.
Panowie, nadjeżdża Sandro.
- Hej, Barabba. - Witaj, Mohicà.
Masz, dopal go.
- Przyjechałeś skuterem? - Tak.
To załóż szalik, żebyś nie zmarzł.
W drogę, panowie.
Nie robiłeś tak samo?
Naprawdę się wścieka.
Debil!
Gnój!
Gdzie ten gnój? Tam jest!
Hej, Gabbià!
A ty gdzie, sukinsynu?
Czemu spaliliście nasz baner?
Jaki baner?
Dlaczego to zrobiłeś?
- Ty bydlaku. - Nie spaliłem żadnego baneru.
Co chciałeś udowodnić? To, że masz jaja?
Tak? Właśnie to?
Zgadza się?
Dupek! Dupek!
Nie ruszaj się!
Sandro.
-O' Sà. -Sukinsynu.
- Sandro! - Ty gnoju.
Wystarczy, Barabba. Idziemy.
No już, dalej.
Ruchy. Idziemy stąd.
- Już! - O' Sà.
- Sandro. - Czego?
- O' Sà. - Czego ty chcesz?
- Zatrzymaj się. - Co jest?
To my spaliliśmy ten baner.
Sądzisz, że się nie domyśliłem?
Chciałem ci powiedzieć.
Co chciałeś mi, kurwa, powiedzieć? To, że jesteś głupim gnojkiem?
Tak samo jak twój zasrany brat?
- Co jest, Angiolè? - Jesteśmy tu.
- To nic takiego. - Pokaż to.
Sandro.
Sandro!
Co się, kurwa, stało?
Już po wszystkim, Barà.
Jeśli ten głos
Budzi cię pośród nocy
Podczas gdy ty mocno
Tulisz do siebie swojego męża
Nie zasypiaj
Jeśli chcesz pozostać świadomą
Lecz udawaj, że śnisz
W objęciach Morfeusza
Nie podchodź do okna
By zobaczyć, kto to
Bo tego głosu nie pomylisz z żadnym innym
On należy do mnie
I brzmi dokładnie tak samo
Jak kiedyś, dawno temu
Gdy jako nieznajomi
Rozmawialiśmy ze sobą nieśmiało
Jeśli ten głos
Śpiewa dla ciebie nad ranem
I budzi twojego męża
To nie obawiaj się ani trochę
Powiedz mu, że w mej serenadzie
Nie znajdzie żadnego imienia
Powiedz mu, by szedł spać
I że wszystko jest dobrze
BEZIMIENNY NEAPOL
Powiedz mu
Że ktokolwiek śpiewa pod oknem
Musiał postradać zmysły
Albo jest śmiertelnie zazdrosny
Pewnie będzie płakał
Z powodu jakiejś zdrady
On śpiewa całkiem sam
Lecz kto wie, dlaczego?
Jeśli ten śpiew, który słyszysz
Przemawia do twego serca
To wiedz, że rzeczą Której nigdy nie chciałem
I tym, czego nie chciałem ci wyznać
Jest cierpienie
Moja udręka
Z powodu utraconej miłości
Całej tej miłości
Która jest dla mnie udręką
...trwają w impasie...
- Co to? - Nie wiem. Przysłali mi książkę.
Nawet nie wiem, co niby zrobiłem. Teraz zobaczymy.
Panie władzo.
...pamiętajcie słowa trenera...
- A gdzie jest twój kolega? - Nie wiem.
...największym ryzykiem było...
...zlekceważyć wysiłek...
DZIEŃ 37. WALKI O MISTRZOSTWO KRAJU
- Gdzie byłeś? - Na stadionie.
- Wydzwaniałam. - Padł mi telefon.
- Masz odbierać. - Co to za dupek?
Odbieraj telefon.
- Czego chcesz? - Cholerny egoista.
Nagle zacząłem cię interesować?
Angelo.
Co się dzieje, Angiolè?
Wszystko okej?
Jeśli masz jakieś problemy...
jakiekolwiek,
to wiesz, że masz mnie?
Chcesz wiedzieć, co mnie trapi?
To, że nie mam ojca,
mój brat nie żyje,
a ty nieudolnie zgrywasz moją matkę.
Nie, nie. Przepraszam.
Angelo.
- Zostań. - Zejdź mi z oczu.
- Angelo. - Słuchaj, uspokój się.
Zejdź mi z drogi, kretynie.
Pierś z indyka lub szynka też mogą być.
- Okej, brzmi lepiej. - Pewnie.
W diecie potrzebne jest urozmaicenie.
- Jasne. - Nie można ciągle jeść tego samego.
Następnie na lunch 50 gramów ryżu z kurczakiem.
I szejk bananowy z granatem.
- Lubisz granat? - Hej, Terry.
Jest pyszny.
- Zatrzymaj się. Musimy pogadać. - Znasz go?
Muszę ci coś powiedzieć.
Co?
Chciałem cię przeprosić.
- Skończyłeś? - Tak.
To spieprzaj.
Trzymaj, Fiore.
Został jeden mecz, panowie.
Tylko jeden.
Wiecie, co będzie jak wygramy? O mój Boże.
Neapol zadrży w posadach.
Raczej cały świat.
Musimy pojechać do Rzymu.
Chabbù! Hej!
Chodź. Co my tu robimy?
To sobie idźcie. Czego chcesz?
Otwórz, Chabbù.
Musimy pojechać Via Cassią.
Koniecznie.
Na niej nie sprawdzają.
Jasne, Gabbià.
Ale czy ty widzisz, ilu nas zostało?
Stary.
Jeśli się boisz, to zostań w domu.
Czego tu chcecie?
Wpuszczaj. Chcę mówić z Gabbiano.
Z Gabbiano? Nikt tu nie wejdzie, chłopaki.
- Wracajmy. - Muszę mu coś powiedzieć.
Wiesz, co się stało?
I co z tego? Mam do niego sprawę.
Macie być cicho. Nie chcę słyszeć nawet szeptu.
- Jasne? - Spokojnie.
Inaczej będę miał przesrane.
No już, właźcie.
To samo, jeśli któryś z was nie chce jechać.
Wstańcie i wyjdźcie.
Mam to w dupie.
Ale powiedzcie teraz.
Po prostu podnieście tyłek i wynocha.
Nie ma problemu, pojadę tam sam.
- O' Gabbià. - Co?
Spójrz.
Chabbù.
Kto tu wpuścił tych małych gnojków?
- No kto? - Daj spokój. Są z nami.
Z jakimi nami, Chabbù?
Z jakimi?
Zjeżdżaj stąd.
A wy czego?
- Chcemy do Rzymu. - Co?
Chcemy jechać z wami.
- A to dlaczego? - By pomścić mojego brata.
A niby jak chcesz to zrobić?
Weźmiemy ze sobą noże i maczety.
- A masz jaja, by ich zadźgać? - Tak.
Tak?
Masz je czy nie?
Mam.
I zabieracie Lardassa?
Proszę was.
Chodź, bo nie wytrzymam.
Wyobraź sobie Lardassa, który dźga ludzi w Rzymie.
Co jest? Chcesz się ze mną bić?
Frajer.
Co się złościsz?
Niech będzie.
- Ale teraz wynocha. - Dzięki, Gabbià.
Kretyni!
I co? Mają większe jaja od was.
Mam rację?
Terry, proszę, posłuchaj mnie.
Chcę cię o coś zapytać.
- Popłyniemy razem na Ischię? - Nie.
Mówiłaś, że nigdy nie byłaś.
Cholerne klucze. Nigdy nie mogę ich znaleźć.
- Mam już bilety. - Nie, Sandro. Nie chcę.
No weź, Terry. Wrócimy tego samego dnia.
Powiedziałam nie. Co jest?
Ale boli!
Jesteś głupi, że pchałeś tam stopę.
Myślałem, że ją widziałaś.
I co z tego? Dlaczego sobie nie pójdziesz?
Cholera, chyba jest złamana.
Jak to możliwe? Od czegoś takiego?
Widocznie możliwe.
Co?
Jednak nie jesteś głupkiem, tylko świnią.
Co jest...?
Co to było?
Co to jest?
- Mocz. - Co ty robisz?
Trzeba to odkazić.
Bez obaw, zawiera amoniak.
Zabieraj to.
- Gdybym miała tu dom... - Tak?
...jak wyglądałoby moje życie?
Na plaży do późnego wieczoru.
To wcale nie nowe życie,
tylko wynajęcie tu domu.
Wiesz, czego ja bym chciał?
Zostać astronautą.
Polecieć w kosmos, odkrywać inne planety.
- To byłoby coś. - Nudy.
Nudy?
Nie wiem, jakie chciałbym, żeby było moje życie.
Na pewno spokojniejsze.
Chcę zaryzykować i spędzić je z tobą.
- I będzie spokojne? - Nie będzie, co?
- Sięgnij po nią. - No dalej.
Chodź.
- Gdzie idziemy? - Nikt tu nie mieszka.
Nie otworzą się. Chodźmy stąd.
Ty je otwórz.
Co za widok.
Od dziecka chciałem mieć dom z widokiem na morze.
- Ohyda. - Nawet mnie nie pocałujesz?
Nie chcesz?
Teraz to całujesz.
- Cześć, Sandro. - Hej, Stefà.
- Jest u ciebie Angelo? - Nie.
Od dwóch dni nie był w domu.
Pojechał do Rzymu?
Nie wiem, czy on tam pojechał.
I szczerze mówiąc, nie chcę wiedzieć.
Okej, rozumiem. Żegnaj.
Stefà.
Robiłem dla Angelo, co mogłem.
Został mi jedynie on.
Pa.
RZYM
KWESTURA
OSTATNI DZIEŃ MISTRZOSTW KRAJU
Dawaj, dawaj! Dalej!
Idziemy! Dalej!
Spalić stolicę!
No dalej. Gliny tu są. Idziemy wszyscy razem.
Ruchy.
Roma!
Dalej. Ruszać się.
Idziemy! Zaatakujemy kibiców Romy!
Chodź. Zaatakujemy kibiców Romy.
Angelo, wszystko okej?
Chodźmy. Uciekamy stąd.
No już. Idziemy.
Przejdźmy górą.
Angelo!
Hej, co wy tu, kurwa, robicie?
Chodźcie tu.
Ale już!
Stać!
Przestań, gnojku.
Angelo!
Pieprzony Neapolitańczyk.
Dopilnujemy, żebyś już nie wrócił do Rzymu.
Sandro! Spadajmy stąd!
Tędy! Chodźcie!
Biegnij, Fiòre.
Choć minęło już tak wiele czasu
To my nigdy cię nie opuścimy
Jesteśmy synami Wezuwiusza
I może pewnego dnia on wybuchnie
Życie z tobą to mecz w niedzielę o 15,00
Bez ciebie nie dam sobie rady
Gdy pewnego dnia umrę To będę kibicował ci z góry
A na moim pogrzebie Będzie mnóstwo przyśpiewek
Choć minęło już tak wiele czasu
To my nigdy cię nie opuścimy
Jesteśmy synami Wezuwiusza
I może pewnego dnia on wybuchnie
Życie z tobą to mecz w niedzielę o 15,00
Bez ciebie nie dam sobie rady
Gdy pewnego dnia umrę To będę kibicował ci z góry
A na moim pogrzebie Będzie mnóstwo przyśpiewek
Choć minęło już tak wiele czasu
To my nigdy cię nie opuścimy
Jesteśmy synami Wezuwiusza
I może pewnego dnia on wybuchnie
Życie z tobą to mecz w niedzielę o 15,00
Bez ciebie nie dam sobie rady
Gdy pewnego dnia umrę To będę kibicował ci z góry
A na moim pogrzebie Będzie mnóstwo przyśpiewek
Przepraszam...
Masz zapalniczkę?
Dzięki.
Choć minęło już tak wiele czasu
To my nigdy cię nie opuścimy
Jesteśmy synami Wezuwiusza
I może pewnego dnia on wybuchnie
Życie z tobą to mecz w niedzielę o 15,00
Bez ciebie nie dam sobie rady
Gdy pewnego dnia umrę To będę kibicował ci z góry
A na moim pogrzebie Będzie mnóstwo przyśpiewek
Choć minęło już tak wiele czasu
To my nigdy cię nie opuścimy
Jesteśmy synami Wezuwiusza
I może pewnego dnia on wybuchnie
Życie z tobą to mecz w niedzielę o 15,00
Bez ciebie nie dam sobie rady
Gdy pewnego dnia umrę To będę kibicował ci z góry
A na moim pogrzebie Będzie mnóstwo przyśpiewek
Choć minęło już tak wiele czasu
Napisy: Piotr Lipiec